3 miliardë euro borxh! Kjo qeveri po i mbahet pa kompleks teoremës perverse se sa më i madh është skandali aq më pak shanse ka ai të na shokojë. Por, sado injorantë që të jenë një pjesë e bashkëkombësve tanë në ekonomi, shpresa tek e cila mbahet qeveria, një borxh e tillë nuk kapërdihet kaq kollaj.

Siç e kemi paralajmëruar shumë kohë më parë, ekonomia shqiptare është goditur nga recesioni, e manifestuar në tkurrjen e aktivitetit të biznesit, në rënien e konsumit, pakësimin e importeve, uljen e remitancave dhe thellimin e deficitit buxhetor. Kësaj goditjeje fare evidente i është shtuar edhe pesha negative e keqmenaxhimit të ekonomisë e të financave publike. Me gjithë kujdesin e vazhdueshëm e të imponuar të Ministrive dhe të Institutit të Statistikës për t’i sheqerosur shifrat, nuk mund të fshihet dot fakti që, në fund të 6- mujorit të parë të këtij viti, shumë prej treguesve janë dukshëm të përkeqësuar në krahasim me 6-mujorin e parë të vitit të kaluar

Kur, afërsisht, Shqipëria do të jetë anëtare e Bashkimit Europian? Përgjigjen e kësaj pyetjeje nuk e di njeri. As në Bruksel, as në Strasburg, as në Tiranë.

Nuk guxoj të pyes me zë të lartë “a jam i lumtur” sepse një i djathtë do më thotë që jam i lumtur, ndërsa një i majtë që jam i palumtur.

Nuk guxoj të pyes me zë të lartë “a jam i lumtur” sepse një i djathtë do më thotë që jam i lumtur, ndërsa një i majtë që jam i palumtur. Çfarë deshët të pyesni ju

Në janar 2011 qeveria shqiptare ka premtuar se do të nisë regjistrimin e popullsisë në vend për herë të parë sipas etnisë dhe fesë. Sipas Ekzekutivit shqiptar, ky është një proces me një rëndësi të jashtëzakonshme që i shërben mirëqeverisjes dhe jep një panoramë të plotë zhvillimeve sociale dhe ekonomike në vend, ndërsa pyetja për përkatësinë etnike dhe fetare është komentuar si risia e pyetësorit, pas shumë dekadash mungese. Me partnerë Zyrën e KE-së në Tiranë dhe organizma të tjerë, dhe nën drejtimin e OSBE-së, projekti që kushton mbi 15 milionë euro, pretendon se do t’i japë Institutit të Statistikave të Shqipërisë një mori të dhënash personale të qytetarëve shqiptarë, për përbërjen familjare, shkollimin, të dhëna në lidhje me të ardhurat, përkatësinë etnike, atë fetare, deri te aksesi në internet.

Në një shkrim më shumë se dy vjet më parë, “Tituj gazetash dhe jo vetëm aq” publicisti i mirënjohur Pëllumb Kulla sillte të gjallë çoroditjen morale dhe deziluzionin e thellë që pësojmë sa herë shfletojmë faqet e shtypit e mësojmë për kronologjinë e zezë. Edhe sot e kësaj dite, ndërsa të gjithë flasim për integrimin në Europë e rrjedhimisht në kulturën e saj të lashtë, shoqëria jonë vazhdon të përjetojë plagët e përhershme të krimit ordiner (përpos atij ekonomik e politik), të cilat lëndojnë së tepërmi moralin, psikologjinë, traditat dhe kulturën e saj. Duket se tranzicioni i vështirë e i stërzgjatur mbart edhe një faturë tjetër të lartë që askush nuk mendon ta shlyejë ndonjëherë.

4 korrik 2010 / Ioannis Michaletos Raporti i mëposhtëm nga gazetari Gjergj Thanasi trajton çështjen e transaksioneve të armëve të një natyre të veçantë ndërmjet Shqipërisë dhe Iranit pak vjet më parë. Sipas reportazhit dhe zbulimeve të gazetarit, që përfshijnë dokumente zyrtare të mirë-verifikuara, Shqipëria kërkonte bashkëpunim ushtarak me Iranin dhe faktikisht ka importuar armatime të cilat nga ana tjetër nuk u bënë pjesë në inventarin ushtarak të vendit

Me rezolutën e fundit, Parlamenti Europian ringriti edhe njëherë në këmbë shpresën e rrëzuar për hetimin e zgjedhjeve shqiptare të 28 qershorit.

Referati i presidentit serb, Boris Tadic në Këshillin e Sigurimit të OKB-së sërish na përkujtoi kohën e lajthitjeve kardinale serbe, paragjykimeve të rrezikshme, gënjeshtrave naive, atë ligjërim politik të përzier me elemente historike, fetare, metafizike, megalomane dhe mungesën proverbiale të tyre për realizëm. Ai që linte përshtypjen e njeriut të kulturuar, tolerant, të hapur për dialog dhe kompromis, ai që ngjalli optimizmin se Serbinë, bashkë me të edhe rajonin do ta nxjerr nga balta e atavizmave politike, ai të cilin Berluskoni i shushatur dhe i kompleksuar e krahasoi me yllin kinematografik, Xhorxh Kllunin, ai në paraqitjen e tij të fundit KS të OKB-së, përsëriti uratën që nuk bekon por, mallkon: kurrë s’do të pranuakan pavarësinë Kosovës! Edhe Milloshevici fliste kështu…Kërkojnë negociata të reja, por me kusht që rezultati të jetë në favor të tyre! Është vështirë të shpjegohet se si klasa politike serbe, në mesin e tyre ka edhe intelektualë të shquar, nuk vëren kundërthënien logjike ndërmjet kërkesës për negociata për statusin e Kosovës dhe qëndrimit se kurrë dhe askush në Serbi nuk do ta pranojë pavarësinë e Kosovës.